Bajka o pięknej królewnie.

źródło tłumaczenia: https://vk.com/life.move?w=wall-31239753_141104

Króleeewnooo!!! Kró -leeewnooo! - rozległ się krzyk pod oknami.
Czy tu mieszka piękna królewna?
   Ta rozdrażniona westchnęła i wychyliła się przez okno:
- A ty czego chcesz?

Na dole stał królewicz, normalny piękny królewicz z koniem do kompletu. Królewicz zadarł głowę:
- Pytam się czy tu mieszka królewna?

Ona skrzywiła się i krzyknęła w odpowiedzi:
- Nie ma jej! Spaceruje gdzieś po polach albo w lesie zbiera kwiaty.
 Przyjdź jutro!
Królewicz uważnie popatrzył w górę, potem wyciągnął kawałek pergaminu i porównał rysunek z głową wychylającą się właśnie z okna.
- Poznałem cię! To ty jesteś królewną- dlaczego kłamiesz?!

Królewna zdjęła chustkę i zmęczona potarła głowę:
- A więc nie pójdziesz sobie?
Królewicz uparcie pokręcił przecząco głową.
- Przyjechałem się żenić! Otwieraj!

-Aha, no skoro żenić się to wchodź. Tylko zanim wejdziesz na schody to unieś trochę tę przyłbicę -  wyjaśniła królewna i schowała się w oknie.
Królewicz się spieszył. Uwiązał konia jak należy, przez chwilę walczył z niepokorną przyłbicą aż w końcu dotarł do jasnej i przestronnej komnaty.

  Koło okna siedziała królewna i coś tam majstrowała z kłody drewna.
Gdy tylko pojawił się królewicz dziewczyna podniosła na niego wzrok i spytała w zamyśleniu:
- Masz może dłuto? 
Królewicz był trochę zaskoczony bo miał ze sobą drogocenne kamienie, aksamitne tkaniny i perłowe nici. Dłuta nie miał.
- No jak nie masz to trudno. A więc żenić się?

Królewicz odchrząknął:
-Prześliczna królewno - wieści o Twojej urodzie i dobroci dotarły do naszego królestwa i zdecydowałem, że musisz zostać moją żoną!
- Piękny królewiczu, widzę ciebie pierwszy raz w życiu a żadne wieści o tobie do mojego królestwa nie dotarły!   - oznajmiła królewna.
- W tej chwili nie mogę za mąż! Niebawem mam spływ górską rzeką i muszę się przygotować! A potem czeka mnie spływ kajakowy. Potem jeszcze  ten konkurs rzeźby w drewnie a dłuto tata ze sobą zabrał!

Królewicz był już całkiem zagubiony. Wszystko to wyobrażał sobie trochę inaczej - mówiąc szczerze zupełnie nie tak.
W jego marzeniach królewna rzucała mu się w objęcia i z promieniejącym uśmiechem dziękowała mu za jego kosztowności, płótna i nici, które przywiózł jej w podarunku! Nie pytała go o dłuto a już na pewno nie wspominała o jakichś dzikich sposobach spędzania czasu!

  Królewicz był w szoku i myślał teraz o tym jak tu wyjaśnić ojcu dlaczego wrócił bez kobiety. Prawdy powiedzieć nie mógł.
 Królewna patrzyła na te jego męki a w jej myślach krążyło, że znów się jej dostanie od ojczulka. Tato zawsze się złościł mówiąc, że powinna się urodzić jako chłopiec albo w ogóle w jakiejś innej rodzinie królewskiej!
 - A może powiemy, że jestem zakochana w kimś innym? - niepewnie zaproponowała.

 Królewicz wzruszył ramionami:
- Cóż za głupstwa! Jaka tam miłość gdy tu chodzi o politykę dwóch królestw - tu na miłość nie ma miejsca! A i ojciec nie uwierzy - we mnie się zawsze wszystkie zakochują od pierwszego wejrzenia - rozumiesz w czym rzecz?
Królewna omiotła go uważnym spojrzeniem i kiwnęła głową:
 - No faktycznie, jesteś sympatyczny. Ale ja mam spływ a potem kajaki!
 -No i rzeźba w drewnie!  -uśmiechnął się królewicz.  
-A w wolnym czasie zapewne poskramiasz smoki?

Królewna radośnie podskoczyła i klasnęła w dłonie:
  - O właśnie! Mądrze mówisz! odpowiedziała.
Królewicz uśmiechnął się nic nie pojmując.
  -Powiesz, że porwał mnie smok! Trzygłowy! I że królewicz, który mnie uwolni dostanie pół królestwa i bogactwa rozmaite. Ja się ze smokiem dogadam - przegrał ze mną w karty i jest mi coś winien. Przeczekam u niego a tam to już zima nas zastanie, drogę do nas śnieg zasypie i do lata będziemy mieli spokój.

    Królewicz pokiwał głową myśląc, że wracać do domu z takimi wieściami już nie taki wstyd.  Przeskakując stopnie schodów popędził na podwórze. Wskoczył na konia i skierował się w drogę powrotną.

Królewna pomachała jemu ręką z okna.
- I powiedz, że na smoka najlepiej jest chodzić z dłutem!  zakrzyczała składając dłonie w tubę.
  Królewicz machnął jej na pożegnanie i ruszył w podskokach w drogę powrotną.

Królewna siadła przy oknie, schowała drewniane polano pod stół i podparła głowę na dłoniach:
 - Wszyscy królewicze są tacy sami! Żeby tak choć jeden walnął pięścią w stół i powiedział: "dość już z tymi spływami i kajakami! Jesteś królewną czy nie?!" Ale nie, wszyscy w to wierzą i odjeżdżają a ja tu siedzę i muszę w drewnie rzeźbić! Przeklęta wiedźma - niech ją licho..!  Przecież tylko raz do niej wyszłam w spodniach a ta zaraz: "przeklnę- przeklnę! będziesz całe życie siedzieć i czekać aż przyjdzie prawdziwy facet! A póki co siedź sobie z tym drewnianym polanem!" Żeby mi choć dłuto zostawiła!

Kilka dobrych myśli

W dzieciństwie zahipnotyzowano cię mówiąc, że słuchanie swojego własnego głosu to schizofrenia. Natomiast słuchanie nauczycielki, która słuchała rektora, który słuchał profesora, który czytał mądre książki, które napisane zostały przez mądrych wujków, którzy to znów słuchali innych wujków czytających inne książki napisane przez "schizofreników" słyszących swój własny głos -  jest normalne i to jest prawdą.

=================================

Jedni marzą o kredytu wzięciu,
inni marzą by się zeń wykręcić
a ja chcę swój sad posadzić
aby nie potrzebować pieniędzy.

===========================================


Nie użalaj się na chłód otaczającego świata jeśli sam nie włożyłeś w niego ani trochę ciepła.

==================================


KAŻDY DAJE DRUGIEMU TO CO MA W SWOIM SERCU

Przydatne ograniczenia dla twoich dzieci.

źródło tłumaczenia: https://vk.com/life.move?w=wall-31239753_140944

Bardzo ciekawy tekst. Spotykam wokół mnóstwo takich "cudownych dzieci" - egoistów w dorosłych ciałach, "synków mamusi" oraz rozkapryszonych "księżniczek". 

1. Dziecko nie rozwinie w sobie cierpliwości albo umiejętności doczekania się czegoś  jeśli zawsze natychmiast spełniać wszelkie jego pragnienia.

2. Dziecko nie nauczy się wybaczać jeśli nie ma nikogo kto jemu wybaczył.

3. Dziecko nie nauczy się współpracy jeśli zawsze wszystko odbywa się według jego życzeń.

4. Dziecko nie rozwinie swojego osobistego potencjału twórczego jeśli wszystko będą za nie wykonywali inni.

5. Dziecko nie nauczy się współczucia i szacunku dla otoczenia jeśli nie widzi, że inni ludzie doświadczają bólu i przeżywają niepowodzenia.

6. Dziecko nie rozwinie w sobie odwagi i optymizmu jeśli nie zetknie się twarzą w twarz z problemami i kłopotami.

7. Dziecko nie wykształci w sobie mocy i wytrwałości jeśli wszystko przychodzi mu łatwo.

8. Dziecko nie nauczy się naprawiać swoich błędów jeśli nic nie wie o trudnościach, niepowodzeniach i chybionych przedsięwzięciach.

p.s. jeszcze taki obrazek - na nim napis:

JEŚLI  JESTEŚ W STANIE WIDZIEĆ, CHODZIĆ,MÓWIĆ, KOCHAĆ I KAŻDEGO RANKA SAMEMU WSTAĆ Z ŁÓŻKA  TO JESTEŚ NIEZWYKLE BOGATYM CZŁOWIEKIEM!

Abhishiktananda – chrześcijanin w hinduizmie

Gdzieś tam w komentarzach mignęło moje zdanie, że "koleżanka- chrześcijanka"...
  Bóg działa przez ludzi -  zawiłymi ścieżkami przez łańcuch "znajomych-znajomych" spotkałem się znów z Duszą znaną od lat. gdzieś tam na jakichś biwakach się mijaliśmy -ona bliska znajoma moich przyjaciół.
   Dziewczyna z otwartym sercem i dzięki niej mam wgląd w to co się obecnie dzieje w strukturach kościelnych a dzieje się bo są ludzie, którzy zaczynają stosować prawdy Jezusa w praktyce. Danusia dowiedziawszy się co ze mnie za dziwadło zaczęła szperać w rozmaitej literaturze - ma w swoim zbiorku Antosia de Mello, którego ja niezmiernie cenię. Podesłała mi też ciekawy link - historia pewnego Benedyktyna https://www.deon.pl/religia/religie-swiata/art,39,abhishiktananda-chrzescijanin-w-hinduizmie.html
Myślę, żę warto o tym wiedzieć.

   Wczoraj wysłała mi też opis z książek. Wytłuszczenie na czerwono to dzieło Danusi. Ogólnie wszystko "w moim duchu" czyli szukania tego co łączy. Trehlebov wiele razy powtarzał, że wyłoni się warstwa ludzi "zdrowo-myślących" i że tacy ludzie -bez względu na religię z jakiej wychodzą - są sobie duchowymi braćmi. Cieszę się, że pojawiają się chrześcijanie, którzy patrzą już sercem a nie dogmatami umysłu:

W pierwszej mojej książce „Złota nić" opisałem drogę przebytą w poszukiwaniu prawdy: od punktu wyjścia mojej formacji humanistycznej, przez odkrycie najpierw chrześcijaństwa, potem Kościoła katolickiego, do monastycznego życia w opactwie benedyktyńskim. Jednak od wczesnych lat, jak to zaznaczyłem, pociągała mnie myśl Wschodu. Z upływem lat coraz więcej interesowałem się religią i filozofią Indii, aż wreszcie w roku 1955 (wkrótce po wydaniu „Złotej nici") uzyskałem możność wyjazdu do Indii.
Najpierw miałem zamiar założyć tam tradycyjne opactwo benedyktyńskie i poświęcić się studiowaniu Indii. Kiedy jednak zapoznałem się praktycznie z ich życiem, doszedłem do wniosku, że życie mnicha w tym kraju musi odznaczać się dużo większym ubóstwem i prostotą życia niż w Europie, a także powinno się wzorować na tradycji hinduskiego monastycyzmu, a mianowicie na życiu sannjasich, którzy wyrzekają się wszystkiego, by szukać mokszy, czyli wyzwolenia.
To przekonanie doprowadziło do założenia (wraz z drugim mnichem) fundacji aśramu w Kurisumala w Kerali. Prowadziłem życie chrześcijańskiego sannjasi, nosząc szafranową szatę hinduskich mnichów, śpiąc na macie, nie używając ani obuwia, ani sztućców przy jedzeniu. Pogłębiałem też studia nad filozofią hinduską i rozumiałem coraz lepiej, jak wiele może nauczyć się chrześcijanin studiując doktrynę hinduskiej duchowości. W tym czasie powstała moja druga książka: „Chrześcijański aśram". Składała się z różnych esejów napisanych między rokiem 1955 a 1965. Żyjąc w aśramie Kurisumala starałem się pokazać w tej książce powiązania mego chrześcijańskiego życia i wiary z nowymi ideami znalezionymi w hinduizmie.
Nowy rozdział, mego życia zaczął się z chwilą, kiedy przeniosłem się do Szantiwanam (Sacczidananda Aśram), położonego koło starożytnego miasta Tiruchirapalli w kraju Tamilu w Południowych Indiach. Aśram ten został założony w r. 1950 przez dwóch zakonników francuskich, ojca Monchanin, który przybrał imię Swami Param Arubi Anandam (Błogosławieństwo Najwyższego Ducha), i ojca Le Saux (Swami Abhisziktananda — Błogosławieństwo Chrystusa). Była to pierwsza w historii Kościoła katolickiego w Indiach, próba fundacji klasztoru dostosowanego do tradycji aśramu hinduskiego, mającej na celu możliwie najgłębsze studium filozofii hinduizmu. Od tego czasu ośrodek ten stał się centrum -modlitwy i medytacji. Odwiedzają go ludzie z całego świata. Aśram przyczynia się do rozbudowy liturgii hinduskiej, posługując się tradycyjnymi zwyczajami hinduskimi w modlitwie i kulcie, hindusko-chrześcijańską teologią, która będzie budować na podstawach Wedanty, i duchowością chrześcijańsko-hinduską, opartą na zasadach i praktyce jogi.
Sobór Watykański II przez szerzenie idei dialogu w Kościele stał się pomocą dla rozwoju aśramu. Kościół katolicki szuka dialogu nie tylko z innymi Kościołami chrześcijańskimi, ale też z innymi religiami i z niewierzącymi, wśród których można znaleźć autentyczne społeczne i humanistyczne wartości. Funkcją Kościoła jest przyswajanie sobie tego, co wartościowe we wszystkich innych religiach i kulturach świata, i pomaganie w dorośnięciu do tej jedności i prawdy, które są celem całej ludzkości. To dorośnięcie może dokonać się jedynie w duchu dialogu, kiedy ludzie spotykają się nie po to, by przekazywać swój własny punkt widzenia, ale by uczyć się zrozumieć czyjś odmienny punkt widzenia. Mam nadzieję, że ta książka może pomóc sprawie jedności i prawdy.

 

W poszukiwaniu najwyższej świadomości. Zachodnia nauka i wschodni mistycyzm ku wizji nowej rzeczywistości

Bede Griffiths

Kiedy człowiek odrzuca prawdę o transcendentnym porządku rzeczywistości, zakłóca równowagę swojego istnienia. Zaczyna wtedy podlegać wpływowi nieprzyjaznych sił subtelnego świata metapsychiki, działających w nieświadomości mocy, które mogą przynieść zniszczenie całej ludzkości. Jedyną drogą poprawy tego stanu rzeczy jest ponowne odkrycie tradycyjnej mądrości, nadal żyjącej we wszystkich religiach świata. Jednak skostniałe struktury tych religii muszą zostać odnowione nie tylko w swej istocie, lecz przede wszystkim w odniesieniu do innych tradycji duchowych. Wyłoni się wówczas jedna wielka religia kosmiczna, uniwersalna mądrość, w której m.in. podstawowe wartości chrześcijańskie utrzymane będą w żywych wzajemnych związkach z wartościami pozostałych tradycji. 

Bede Griffiths, jeden z największych nauczycieli duchowych współczesności, rozwija wizję nowego życia, jakie w nadchodzących stuleciach zrodzi się na gruzach obecnego materialistycznego porządku świata. Ta książka wieńczy wspaniałą duchową misję Griffithsa.

WIEDZA JEST WŁADZĄ - BIERZMY WŁADZĘ W SWOJE RĘCE. cz. 1

  Witajcie, zima powoli ma się ku końcowi - w niedzielę obudziły się moje pszczoły i zatańczyły ku mej ogromnej radości taniec życia.

   Po komentarzach i korespondencji prywatnej widzę, że i u nas wybudzają się umysły z zimowego snu. Chyba w temacie "pozytywni youtuberzy" daliście kilka linków oraz wywiązała się rozmowa na temat kanału "Jasna strona mocy" - sprawdzam teraz czy na pewno tam była ta rozmowa - w sumie nieważne, nie chcę już nawet reklamować tych awantur i zasilać tego obrazu. Stara zasada I PODSTAWA DZIAŁANIA TEJ RZECZYWISTOŚCI w jakiej się znajdujemy (pamiętajcie o tym!) powiada, że: ENERGIA PŁYNIE ZA UWAGĄ. Wszystkie te awantury mają na celu przyciągnięcie Waszej cennej energii uwagi BO ONA JEST BUDULCEM DLA WSZELKICH WYDARZEŃ JAKIE NAS OTACZAJĄ (rozwinięcie tego tematu w tym filmie -polecam końcówkę. Ogólnie warto obejrzeć całość kanału "vishnupurana"). W tej samej tematyce i masa super ciekawych - kondensatów wiedzy na kanale Jan Potoczek. 

     To są zasady tej gry w jakiej bierzemy udział- pełen realizm 7D jak powiada Iwan Carewicz.

     We wspomnianej wymianie zdań chyba Damian napisał, że ktoś tam z tych publicystów oficjalnie "kosi kasę" sprzedając jakieś produkty i Damian zastanawiał się co mają z tego ci pozostali, którzy jakiejś otwartej działalności zarobkowej nie oznajmiają. "Odpowiedź istnieje" - jak powiedziała Trinity do ucha Neo na początku znanego filmu. Oni działają na innym priorytecie władzy - walczą o waszą uwagę, wbudowują w świadomość "prawdy częściowe" czyli NAJGORSZE Z KŁAMSTW. To są najczęściej figury wyższego szczebla niż te proste diabły "koszące kasę".
      Chcąc być ścisłym szukałem przed chwilą linku do tej w/w rozmowy i zauważyłem nowy komentarz, który jakoś mi do tej pory umknął - w tym momencie pośpiesznie i bardzo skrótowo odpowiedziałem - on też się wpisuje w omawiany temat wiosennego przebudzenia, w temat tej aktywności  i poszukiwania wiedzy jakie zauważam.
     Napisałem też, że mam sygnały z korespondencji prywatnej - jedna z czytelniczek napisała mi zaniepokojona, że trafiła na pewne znane forum kobiece i że tam propaguje się dziś kult samotnej matki i podobne głupoty. Prosiła mnie bym zabrał głos w tej sprawie.
   Czytelnicy tego bloga oraz wierni widzowie kanału "michalxl600" (link u góry po prawej) dobrze wiedzą, że wojna informacyjna to najsilniejsza z wojen - wspominał nie raz o tym Trehlebov. Wojna ta trwa i wydaje mi się, że siły Mroku rzuciły do boju wszystkie możliwe "oddziały". Brakuje im już kadr bo w ich systemie (dawanie wtajemniczeń) kształcenie kolejnych "jednostek" zajmuje wiele czasu - trzeba delikwenta wytypować, odpowiednio wspierać, uzbroić się też w odpowiednie kompromaty na daną figurę aby w razie nieposłuszeństwa mieć czym nacisnąć i przywrócić do porządku. Siłom Mroku brakuje już figur do tego stopnia, że taki na przykład Henry Kissinger mający już grubo ponad 90-tkę i jeżdżący na wózku inwalidzkim zmuszany jest nadal do latania samolotem po świecie. Nikt z młodszych nie jest w stanie go na tym szczeblu zastąpić.

    Damian podał też chyba wczoraj link do długiego wykładu na tematy degradacji. Aby to wszystko przestudiować potrzebne są tygodnie a tego przeciętny człowiek zajmujący się walką o przetrwanie nie ma - wracamy do domu zmęczeni ale nikt nie mówił, że będzie lekko :).
      Postaram się jakoś pomóc dając "bez lania wody" (mam nadzieję, że się uda - ze mnie też jest czasami straszna "papla") jakieś "drogowskazy" do ścieżek, które ja sam (choćby częściowo) przeszedłem. Ponadto mamy tu kawiarnię więc w miarę odzewu z Waszej strony możemy zgłębiać to czy inne "rozwidlenie" (bo dygresji u mnie bywa sporo- wielu ludzi to męczy).

  Może na koniec dzisiejszego wstępu przypomnę jeszcze (tego nigdy za wiele) to o czym wspomniałem już tu powyżej pisząc: "nie chcę już nawet reklamować tych awantur i zasilać tego obrazu". Wiele razy polecam niemożliwy do przecenienia wykład Jegorowa "Nauka obrazowości".  Pan ten jest kolegą Władimira Megre - czytelnicy serii "Dzwoniące Cedry Rosji" już będą wiedzieli o czym będzie mowa. To tylko powtórzenie zasady zamieszczonej już powyżej czyli "energia płynie za uwagą".
   Dodam może jeszcze, że walka toczy się SZCZEGÓLNIE o umysły Żeńczyń. Wy macie tę -nieuświadamianą najczęściej- moc ( nasz sztandarowy artykuł zbliża się do 200 tysięcy wyświetleń - hurra!!!) . Mężczyzna jest wykonawcą w świecie materii -zazwyczaj silniejsi jesteśmy fizycznie a Żeńczyni ma moc energetyczną. Siły Mroku o tym wiedzą - wszelkie media starają się sączyć jad w serca i dusze naszych Żon, Matek, córek.

   Dobra - dość na razie. Dzisiejszy temat chciałem taki:

     W JAKIM ŚWIECIE ŻYJEMY? 
 Społeczeństwo tłumo -elitarne czyli "z czym to się je"

Tak hasłowo wręcz chcę napisać to o czym mówią zalinkowane powyżej i poniżej filmy. 

   Pamiętacie jaka była struktura w obozach koncentracyjnych? Okupant był bardzo sprytny -działał według starych i sprawdzonych zasad (podręcznikiem nazizmu czyli wyzysku i życia na cudzy koszt jest żydowska Tora). W obozach istniała warstwa więźniów czyli tłum oraz warstwa dozorców werbowana SPOŚRÓD WIĘŹNIÓW! - to oni "zaganiali" tłum (stary testament nazwałby to "stado owiec" i to jest też dobre porównanie). Tę warstwę "naganiaczy" (lub "psów pasterskich" jeśli trzymać się języka biblijnego czy też Tory -bo przecież Stary Testament to nic innego jak wypisy z Tory) nazywamy w tej naszej koncepcji elitą. Elita ma pewne przywileje - ma pełne żołądki i za swoje bezwzględne posłuszeństwo wobec oprawcy ma szansę unikać losu tłumu (do czasu rzecz jasna - ale to temat na inną pogadankę). Ta "elita" to zdrajcy własnego narodu - ci, którzy wyparli się swoich rodaków i za kawałek ochłapa są w stanie zabić i zakatować swoich współbraci - zasada szczurzego stada czy innych podobnych. Pani dr Ewa Kurek wspaniale podaje zasady jakimi rządzą się społeczeństwa Żydowskie- tam dokładnie tak jest "tłum- elita". W gettach dzieci "tłumu" ładowane były do wagonów nie przez SS-manów ale przez służalczą wobec Niemców Policję żydowską. Było ponoć tylko 2 ss-manów, którzy sprawdzali czy idzie wszystko według planu. Ta "elita psów" rozbisurmaniła się ponoć do tego stopnia, że chcieli w czasie wojny w getcie otworzyć kasyno ale sami Niemcy (bo z nimi musiały być konsultowane decyzje) orzekli, że w tak trudnych czasach to chyba nie najlepszy pomysł. Po resztę odsyłam do wykładów pani Ewy Kurek. Opowiada ona, że w Izraelu człowiek przed sądem zostaje uniewinniony gdy udowodni, że zbrodnia (na przykład unicestwienie tysięcy ludzi) jakiej się dopuścił miała na celu ratowanie innej grupy ludzi. W naszej Słowiańskiej mentalności tego typu spojrzenie na świat jest nie do pomyślenia. 

   KIM JEST WSPÓŁCZESNA ELITA  w tym światowym obozie koncentracyjnym? 
   
Zastanawialiście się na pewno nie raz nad patologicznymi warunkami naszego tak zwanego "systemu kształcenia". Swego czasu skopiowałem z innego kanału (pod filmem na pewno jest odnośnik do źródła) wspaniały film "Zakazana edukacja" - warto poświęcić czas. Wiedzą też o czym mowa uważni czytelnicy książek "Dzwoniące Cedry Rosji". Są w sieci tłumaczenia na polski filmów o szkole Szczetinina - tak samo polecam. 
 Chyba w filmie "zakazana edukacja" wspomina się, że współczesna szkoła z systemem dzwonków, wymuszonych godzin, ławek i dyscypliną przypomina bardziej koszary niż dobrowolne miejsce nauki. Urodziliśmy się w tych chorych warunkach i tak przywykliśmy do tej musztry, że uważamy ją za normę i zmuszamy do tego nasze dzieci. TO JEST POCZĄTEK WERBUNKU DO ELIT WYŻSZEGO STOPNIA - tu akurat "Eter TV" ma rację, tam się zaczynał (bo właśnie na naszych oczach umiera) system przygotowywania kadr Mrocznej strony mocy. 
 No a gdzie się kończy? Oczywiście na tak zwanych studiach czyli "wyższej formie kształcenia" (nadawania kształtu).  Niepokorni spychani są na poziom tłumu -im się potem pierze głowy w rozmaitych "niezależnych ruchach" a jest tego cały wachlarz -też możemy sobie podyskutować na ten temat obnażając te rozmaite warianty. WAŻNE (!!!) Bardzo ważne  aby to czynić Z MIŁOŚCIĄ!!! i uśmiechem - a nie szyderą do jakiej zachęca (nie wiem czy świadomie czy nie) twórca kanału "Eter TV". Po Słowiańsku ! - tak jak Iwan Carewicz. Epoki się zmieniają a my zasilamy myślą SWOJE !!! obrazy a nie pozostajemy w mściwości albo strachu ZASILAJĄC TYM SAMYM STARE STRUKTURY ZAMIAST WŁASNYCH. 
      Niepokorni są "uwalani" gdzieś w końcu szkół podstawowych albo na "maturach" zwanych chyba tylko z szyderstwa "egzaminami dojrzałości". Potem dalsza selekcja "elity" czyli (przeważnie nieświadomych) strażników obozu zniewolenia. 
   Tak jak to bywa w obozach koncentracyjnych do władzy pchają się jednostki najpodlejsze- I TAKIE SĄ PROMOWANE! 
  Z góry uprzedzam- istnieją oczywiście wyjątki ale moja obserwacja powiada, że nieliczne - system chce mieć też na sztandarach garść ludzi dobrych i prawych aby uwiarygodnić swoje zasady - że niby "każdy może być w elicie" i że nie wszyscy są szubrawcami. Poza tym ktoś musi przecież "odwalać czarną robotę", którą potem przypisują sobie w zasługi ci inni będący "na świeczniku" i powiązani znajomościami. Tacy prawi ludzie jednak bardzo rzadko trafiają na znaczące stanowiska - z reguły szybko się orientują jak to jest i sami się usuwają w cień.
     Mamy dziś więc rozmaitych profesorów, prezydentów miast i cały wachlarz przeróżnych zarządców na wszelakich szczeblach - "mierny ale wierny". Są do kości zepsute środowiska jak na przykład lekarze czy prawnicy (znam i tu chlubne wyjątki). Już nie chcę się w to zanurzać - każdy wnikliwy obserwator życia dostrzeże to w swoim otoczeniu.  Zazwyczaj ludzie ci są ściśle trzymani "na pasku" poprzez rozmaite "tajemnice przeszłości" z ich życiorysów. Każdy z nich ma swoją teczkę i swoich lalkarzy. Tak to działało przez stulecia ale dziś sypie się w drobny mak co widać wyraźnie - oni są w panice! Donoszą dziś na siebie wzajemnie, pojęcia nie mają co się dzieje. Tak wiernie starają się służyć, aportują i przynoszą a tu  ochłapy ze "stołu pana" przestają spadać. Mało tego - sypią się baty na grzbiet. Tak ładnie kultywuje tradycje rodzinne (bo to są często sprawy pokoleniowe) -przynosi w zębach kolejne donosy, posłusznie zdradza swoich a tu zamiast kości dostanie lanie. Uff... może tyle na razie. Jak temat zainteresuje to możemy gawędę kontynuować. 

Dłuższy wykład na ten temat jest tutaj - zaczynam od części 2 aby zaciekawić - w podpowiedziach po prawej wyświetlają się inne części - w tym cz.1.