sobota, 21 listopada 2026

Pieniądze są nieuczciwe - Wiktor Sawieliew

 oryginał: https://www.youtube.com/watch?v=zZLDSkjyGvo

Witajcie ludzie

Witamy Wiktorze - oto temat do dzisiejszej dyskusji. Czy życie rozliczy człowieka za pieniądze zarobione w nieuczciwy sposób? Nieuczciwe dochody miewają nie tylko urzędnicy, ale także normalni ludzie. Chodzi o oszukiwanie klientów, przywłaszczanie cudzych rzeczy a także jakieś podejrzane dochody. Takie rzeczy zdarzają się także w rodzinie pośród ludzi bliskich. Porozmawiajmy dziś o tym. Czy takiego człowieka spotka jakaś kara? Czy to będzie w jakiś sposób ciążyć na danym człowieku czy też nie? A może wystarczy oddać jakiś procent z tego na dobry cel i zostanie to w jakiś sposób odliczone z jego karmy? 

 Dobrze - już rozumiem. Co na ten temat mówią Wedy? Można też zapytać czy w epoce Kali Yugi pieniądze były potrzebne? Tak, były potrzebne. Czy istniały jakieś pieniądze przed Kali Yugą? Tak. Czy było w nich jakieś zło? Nie było żadnego zła . Ale czym różniły się pieniądze przed Kali Yugą od pieniędzy podczas Kali Yugi? 

Wcześniej one były oparte na złocie. To było złoto. Jeśli wszystko zamienimy na złoto, to będzie uczciwie i inflacji nie będzie. Złotych monet możesz wyprodukować ile tylko chcesz i wszystko będzie stabilne. Wtedy trudno będzie oszukiwać i tak należy zrobić. A ten cały petro dolar, albo jakiś tam inny dolar komputerowy, to już jest problem.Nic dobrego z tego nie będzie.

 Więc czym są uczciwe pieniądze, a czym nieuczciwe pieniądze? Ogólnie uważa się, że w epoce Kali Yugi wszystkie pieniądze są nieuczciwe. Dlaczego? Ponieważ był kiedyś taki maharadża Parikshit - on kiedyś jechał przez swoje włości i zobaczył tam Pan Kali czyli tego węża, który reguluje tu wszystko w tej epoce ciemności czyli Kali Yudze.  Parikszit zobaczył, że Kali bije po nogach byka - a byk symbolizuje dharmę albo religię. Oznacza to, że dharma trzyma się na czterech podstawach.

Pan Kali złamał już trzy nogi, a byk opierał się już w zasadzie na jednej zdrowej nodze czyli na prawdomówności. Parikszit postanowił ukarać Pana kali, wziął miecz ale ten mu odpowiedział, że on ma do tego prawo, bo to jest jego czas. I wtedy król Parikszit dał mu pozwolenie na przebywanie - na życie w pięciu miejscach. Pozwolił mu wejść w środki odurzające czyli alkohol i tytoń. Następnie w domy publiczne czyli w miejsca zepsucia, co tam było jeszcze?  Nie wszystkie teraz pamiętam. 

Czy ktoś wie, jakie ślubowania składają wisznuici i buddyści? Tam są cztery rzeczy  - już wiem, kolejną są rzeźnie czyli miejsca gdzie są zabijane zwierzęta. Kiedyś wszyscy byli wegetarianami. Czy wiecie dlaczego pojawił się ten wedyjski Adam i Ewa ? Oni zostali przyłapani na jedzeniu mięsa - to było pięciu książąt, a stamtąd pochodzili Adam i Ewa.  

Bo jeśli jesz mięso to całkowicie zostaje zniszczona zasada miłosierdzia. Do tego zostaje zniszczona zasada czystości jeśli istnieją domy publiczne - jeśli z tego korzystasz to dopuszczasz się zdrady, uprawiasz seks poza małżeństwem. 

 A w jaki sposób jest niszczona zasada prawdomówności? Istnieje zasada ascetyzmu - a jeśli używasz alkoholu i tytoniu to nie możesz być prawdomówny. Dlaczego? Ponieważ nie jesteś zsynchronizowany z wszechświatem. To znaczy, że albo stymulujesz swój układ nerwowy, albo poprawiasz sobie nastrój. Zapalisz sobie tytoń i się uspokajasz. Albo pijesz i jesteś kompletnie oderwany od rzeczywistości, wtedy wszystko wokół już nie wydaje się już takie złe - prawda? Więc wódka zabija logikę, a emocje są zabijane przez palenie.

Ludzie są w ten sposób rozregulowani - tak naprawdę oni wychodzą z pod wpływu Bożej opatrzności. 

A piątym miejscem w jakim pozwolono żyć Panu kali jest złoto i dlatego wszystkie pieniądze są dziś nieuczciwe. Ale istnieją tacy ludzie, którzy potrafią swoimi rękami zmienić każdy brud w najuczciwszą rzecz. To są ludzie święci. W rękach takiego świętego wszystko może zostać oczyszczone. I wiemy, że Bóg może czasem nawet użyć czegoś bardzo brudnego, aby trochę obniżyć pychę u jakiegoś świętego, który stał się bardzo zarozumiały. 

  Na przykład, pewien święty otrzymał pouczenie od kobiety lekkich obyczajów i to zmieniło całe jej życie. Jej imię zostało potem nawet wniesione do tradycyjnej linii przekazu - do tak zwanej Parampary, pomimo tego, że ona w zasadzie dała tylko jedną radę. Ale ten święty nie widział nikogo innego oprócz niej, on się w niej zakochał - przyjął tę jej radę i został świętym. Tak więc Bóg może użyć wszystkiego - nawet w taki nieoczekiwany sposób.

 No to teraz weźmy pieniądze. Dlaczego pieniądze są najniebezpieczniejsze? To broń kontroli - oręż władzy. Na przykład, żeby zrobić jakąś rewolucję, jakiś tam bunt na Majdanie, to wystarczy wstrzyknąć tam trochę pieniędzy prawda? 

 A w obecnej chwili Rosja jest na przykład uzależniona od ropy, od surowców i tak dalej. I jeśli nie ma pieniędzy, to jest zmuszona handlować tą ropą, prawda? Bo do handlu potrzebuje do tego dolara. Rosja właśnie rozpoczęła takie działania, żeby ten petro - dolar w ogóle przestał istnieć, żeby Stany Zjednoczone  trochę upadły - bo to ich waluta narodowa.  

 Ale mimo to pieniądze są potrzebne, bo jeśli nie ma pieniędzy, to jak można handlować?  Nie da się prowadzić handlu wyłącznie na samych obietnicach - to nie zadziała. I dlatego pieniądze bywają małe, duże i bardzo duże.  

 Opowiem wam teraz co jest w tym złego a co dobrego?

Każdy człowiek, ze względu na swój poziom świadomości zarabia pieniądze do pewnego momentu, i przychodzi taki moment, kiedy on zaczyna zarabiać więcej, ale jego życie się nie poprawia. I dlatego musi przestać zarabiać te większe pieniądze. Dlaczego? Ponieważ nie żyjemy w kapitalizmie, ani w feudalizmie, czy jakkolwiek chcecie to sobie nazwać, my nie żyjemy w socjalizmie - my wszyscy żyjemy w komunizmie. Wszyscy żyjemy w świecie Boga. 

 Nazywamy go jak nam sie podoba, wymyślamy zasady, ustawodawstwo, ale mimo to nie możemy wypaść z tego Boskiego świata. A czy ktoś z was pamięta zasadę komunizmu? Zasada socjalizmu brzmi: "od każdego według jego zdolności, każdemu według jego pracy". To zasada socjalizm. Ile zapracował tyle ma. A jaka jest zasada komunizmu? 

No dobrze. My żyjemy w komunizmie. Żyjemy źle, bo nie rozumiemy tej zasady, która tu tak naprawdę działa.

 My wszyscy już teraz żyjemy w komunizmie.  Ogłaszają, że ma miejsce dekomunizacja, nie można nic dekomunizować, bo Komunizm jest prawem uniwersalnym. Ono głosi: "od każdego według jego zdolności i każdemu według jego potrzeb". To znaczy, muszę wykorzystać wszystkie swoje zdolności, to znaczy, że nie mam wolnego czasu, ale czynię to z miłością, kiedy to wykonuję, to mnie to nie męczy. Miłość nie męczy. 

 I wtedy wszystkie moje potrzeby zostaną zaspokojone. One zostaną zaspokojone nie dlatego, że zarobiłem dużo pieniędzy, ale dlatego, że ktoś mi coś dał, gdzieś coś znalazłem, coś się gdzieś pojawiło, ktoś coś dla mnie zrobił. W jakiś sposób wszystko stanie się magiczne. I tak to się wszystko dzieje. 

 Wiemy, że nawet ostatni bezdomny znajdzie coś dla siebie śmietniku. Tak to działa. I bywa tak, że w ostatniej chwili miałem kiedyś szczęście i wszystko mi się udało. Dlaczego my jakoś tak nie za bardzo zauważamy, że otrzymujemy według naszych potrzeb?

Chcielibyśmy to czy tamto więc stwierdzamy, że potrzebujemy na to pieniędzy. Tak nie jest!  Daliśmy się nabrać, myśląc, że potrzebujemy pieniędzy. A to dlatego, że nami manipulują, bo ten kto drukuje pieniądze będzie wam mówił co robić, w kogo strzelać i dokąd uciekać. Takie jest ogólne pojmowanie.

Czyli, że pieniądze stały się bogiem. Jaka jest najważniejsza modlitwa na świecie? O ile wzrósł kurs walutowy? Co tam znów zdrożało i o ile? I ta modlitwa nigdy się nie kończy.  I dlatego pieniądze są niebezpieczne. 

 Jeśli ktoś ma marzenia jak jakiś bezdomny włóczęga, jak zwierzę, czyli żeby zarobić wystarczająco dużo na kawałek chleba, przynieść go tutaj i zjeść, a potem znowu to samo w kółko. I jeśli on zarobi więcej, to zmarnuje energię i nerwy. Bo kiedy zarabiam więcej niż potrzebuję, to w trakcie zarabiania, zaczynam wpadać w panikę. To jest moment, który trzeba uważnie śledzić. 

 Kiedy pracuję i wpadam w panikę, to znaczy, że zarabiam na próżno. Wtedy mi to odbiorą, i to jest drugi, stresujący moment. To są te dwie stresujące rzeczy - one nie pozwolą mi zarabiać tyle, ile naprawdę chcę. 

 Jeśli chcę zbudować świątynię, żeby zapewnić tam wszystkim byt, to pieniądze same do mnie przyjdą - po prostu ot - tak. Albo jedzenie, albo jakieś nieruchomości, po prostu przyjdą i mi to dadzą. Bo tego właśnie potrzebuję - w takim właśnie komunizmie żyjemy. 

Ale jeśli ktoś żyje jak zwierzę, to bez względu na to ile zarabia, -  wtedy to co nadmiarowe uderzy mu do głowy.  To są te nieuczciwe pieniądze. 

Uczciwe pieniądze, nieuczciwe pieniądze. 

 Mamy tu takie, muzeum na górze Chortycy - pewnie niektórzy z was tam byli. I wiele tam się mówi o Kozakach. I tam jest napisane, że Kozacy, nie do końca byli takimi obrońcami jak się ich maluje. Oni też byli najemnikami i pojechali do Francji nie po to, żeby walczyć dla siebie. I przeprowadzali najazdy, faktycznie dokonywali rabunków. A te zrabowane pieniądze dzielili na trzy części - tak nam opowiadają w muzeum tutaj na Chortycy. 

Część tych pieniędzy brali dla siebie, część na wspólny fundusz, na państwo, albo zabierała to od nich caryca Katarzyna. A trzecią część dawali kościołom. I teraz wszystkie te kościoły, które zostały zbudowane za kozackie, zrabowane pieniądze są dziś niszczone. 

Natomiast wszystkie te, które powstały z darowizn - z tego co ludzie dali uczciwie stoją do dziś. Tak więc istnieją dobre pieniądze i takie, które śmierdzą.
 
 Jeśli pieniądze zostały skradzione, to za nie bardzo łatwo przekupić prezydenta. Albo za pomocą takich brudnych pieniędzy bardzo dobrze się robi brudne interesy. A jeśli pieniądze są czyste, to nikt tobie nigdy nic złego nie zarzuci. Pieniądze mają swój zapach. One mają swoistą energię, one noszą swoiste piętno albo uczciwie zarobionych pieniędzy albo grabieży. 
 
Przyjmijmy, że dwóch ludzi zarobiło tę sama sumę pieniędzy, ale jeden pracował z miłością  a drugi bez miłości - i za te same pieniądze można kupić różne ilości towarów. 
 
  Bo wiecie jak to dawniej było: w każdym dolarze powinna być jakaś tam ilość złota, prawda? Więc ile złota - ile tej miłości masz w tym kawałku papieru, tyle za niego kupisz. 
 
I znam takich ludzi, którzy nigdy nie myślą o pieniądzach. Oni po prostu pracują i, pracują - znajdują w tym przyjemność, a pieniądze przychodzą do nich. Ja sam miałem taki czas - gdziekolwiek pracowałem, nie miało to znaczenia, czy pracowałem jako maszynista lokomotywy - a to poważny zawód, tam płacili mi duże pieniądze. Potem przeszedłem na pracę woźnego, i płacili mi tyle samo. Kierownik targu biegał za mną i wpychał mi takie pieniądze do kieszeni.  
 
 A moja żona Natasza, po prostu pracowała i pracowała - bo zwyczajnie kochała tę pracę i nie przejmowała się niczym. Zbesztali ją za to, że nic nie napisała, a ona odpowiedziała: „Odejdź, nie przeszkadzaj mi w pracy”. Powinna zostać za to ukarana. Ale w końcu przybiegli do jej domu i dali jej te duże pieniądze za wykonanie jakichś tam wielu sprzedaży. Tak to jest. Ona po prostu to lubi.
 
 Żyjemy więc w komunizmie. I najważniejsze jest to, że zarabiamy nie tyle, ile włożyliśmy w to miłości, ale tyle ile potrzebujemy. Na razie na jakieś tam naprawy w domu czy coś -i nic więcej. Każdemu według potrzeb. Nie ma żadnych nadwyżek.
 
To tyle na temat pieniędzy. Tak w ogóle to wszystko ma w sobie coś mistycznego - nawet pieniądze. Dziękuję za uwagę. 
 

środa, 18 listopada 2026

Poprzednie życia - Wiktor Sawieliew

 oryginał: https://www.youtube.com/watch?v=JUhdYH0V3_w 

Hura!
 
 Witamy serdecznie. 
 
  Witam wszystkich.
 
Temat na dziś to "przeszłe życia". Uporządkujmy tę kwestię.
 
 przeszłe życia?
 
  tak. Dlaczego nic nie pamiętamy, czemu to tak się dzieje? Gdy się tutaj odradzamy to przechodzi z nami charakter, karma, jakieś doświadczenie itp.ale ogólnie nie pamiętamy niczego? Dusza rodzi się na nowo ale co dokładnie zostaje zachowane przy zmianie ciał? Jest prośba, żeby szczegółowo to wyjaśnić. Co pamiętamy a czego nie? Co musimy przejść jeszcze raz? Za jakie działania odpowiadamy i co trzeba odpracować? Dlaczego coś przechodzi z poprzedniego życia do obecnego?
 
 Dobrze - zapisuje nasz temat jako " poprzednie życia". 
 Zatem co przechodzi z poprzedniego życia do obecnego? Przechodzi wiedza - 
  ale posiadanie wiedzy to nie jest tak, że jeśli nauczyłem się francuskiego języka to przy ponownych narodzinach od razu rozmawiam po francusku.
 
To się dzieje tak, że kiedy spotykam się z tą wiedzą, to od razu to rozumiem, po prostu podczas pierwszego czytania mam wrażenie, że już się kiedyś z tym spotkałem i bardzo szybko to przyswajam - ma miejsce coś w rodzaju deja-vu. 
 
 Ta wiedza jest już w jakiś sposób włączona w moich neuronach w mózgu - już kiedyś się tego usilnie dopracowałem a w tej chwili ona bardzo szybko pojawia się na nowo. Dlatego też niektórzy rodzą się od razu uzdolnionymi muzykami, a inni mogą godzinami "piłować" na skrzypcach i jest mało prawdopodobne, że osiągną poziom Stradivariusa czy na przykład Mozarta.
 
 Istnieje nawet taki tekst wyjaśniający, że wiedza to na przykład chęć do przebywania w odosobnionym miejscu, to są jakieś tam umiejętności, tego nie da się zapisać czy narysować na papierze. To co na papierze to informacja - a istnieje to co nazywamy wiedzą. Wiedza to są właśnie umiejętności - to jest to co lubię czyli na przykład umiejętność posługiwania się jakimś instrumentem.  Ta właśnie zdolność przechodzi do następnego życia.
 
A co jeszcze z nami przechodzi? Przechodzi nasza ostatnia myśl będąca podsumowaniem życia. Wygląda to trochę na loterię, a właściwie tak nie jest. Wszystko jest weryfikowane - chociaż zdarza się, że ktoś miał łut szczęścia.  
 
Dlatego wszystkie Pisma mówią: "jeśli wszystko będzie tak, jak będzie, to wszystko będzie bardzo powolne i tobie samemu nie będzie się to zbytnio podobać - można więc poprosić Boga i on was wpuści poza kolejnością".
 
 Ale to będzie po znajomości - koniec końców on jest przecież naszym krewnym. A cała ta reszta nie uznaje go za swoją rodzinę więc proszę bardzo, stójcie sobie w kolejce skoro tak wam się podoba. Poproście Boga a od razu zaczniecie poruszać się szybciej - to nie oznacza oczywiście, że od razu traficie do królestwa niebieskiego, chodzi o to, że wasze życie stanie się ciekawe. Droga życia stanie się interesująca.
 
Krótko mówiąc: kiedy twoje życie jest interesujące, to znaczy, że jesteś na dobrej drodze, że przez cały czas przybliżasz się do Boga. Masz naturalne zainteresowanie, a skoro jest ta ciekawość życia to oznacza, że jest również i On - wtedy jesteście przez niego prowadzeni.
 
A kiedy nie jest interesująco to niby wszystko wydaje się być prawidłowo, ale tak naprawdę jesteś bezbożnikiem. Wtedy postępujesz ostrożnie, bo nie wierzysz w Boga - we wszystkim polegasz tylko na sobie a z tego wynikają wszystkie inne konsekwencje w rodzaju strach przed śmiercią czy przed narodzinami.  

niedziela, 15 listopada 2026

Czas zdrady – Wiktor Sawieliew

 oryginał: https://www.youtube.com/watch?v=9wzebpoNayw

Witajcie ludzie,

Dzień dobry - porozmawiajmy dziś o zdradzie. W komentarzach pod pana filmem pewien mężczyzna poprosił o dyskusję na ten temat, ponieważ miał jakiś dzień zdrady. 

  Dzień zdrady? 

 No  tak. Przyjrzyjmy się tematowi zdrady, czyli dlaczego ludzie zdradzają -zwłaszcza dlaczego zdradzają ludzie na pozór bliscy. A najbardziej bolesne jest to, kiedy zdradza ukochany człowiek. Dlaczego przyjaciele zdradzają - są różne tego rodzaju postępki, różne takie rzeczy się dzieją. No i co za tym idzie czy wybaczać zdradę czy nie wybaczać?

  Ach tak...

  Jak można po czymś takim zbudować zaufanie, jak można zaufać takiej osobie jeśli zdecydowałeś się jej wybaczyć? No cóż, przyjrzyjmy się bliżej zdradzie. 

    Dobrze - powiem wam taką rzecz: zdrada jest czymś koniecznym. Jeśli zostałeś zdradzony to może i dobrze. Bo jeśli zostałeś zdradzony to prawdopodobnie zbyt długo gdzieś "zagrzałeś miejsce" - jak to się kiedyś mówiło. A kiedy nie możesz być już ze zdrajcą to jest to jakiś sposób, żebyś znalazł sobie nowe miejsce i że wasze drogi się rozchodzą.

 Krótko mówiąc, są ludzie, którzy rozstają się w dobrych stosunkach, którzy pozostają w dobrych relacjach. Ale nawet dobrzy ludzie rzadko rozstają się pozostając w dobrych stosunkach, bo pamiętamy, że nie ma już o czym z nimi porozmawiać - ten jest obecnie zajęty czymś innym, a tamten czymś innym. Byli przyjaciółmi, potem ich los się zmienił - ich sytuacja życiowa się zmieniła, albo się gdzieś wyprowadzili.

A potem kiedy się rozstali to czasem wspominają: "och! szkoda, że ​​jesteś tak daleko! szkoda, że ​​cię tu nie ma!" I dziękuj Bogu, że cię tam nie ma. Bo gdybyście nadal byli obok siebie, a wasze losy już się rozeszły, to ktoś kogoś musiałby jakoś zdradzać. 

  Świadomie, nieświadomie, przypadkowo, albo celowo, ale coś by się takiego stało. A po co? Żeby się rozstać, bo co można z tym zrobić? Bo to, co nam kiedyś pomagało, to teraz może przeszkadzać. Zgadzacie się z tym? To kiedyś pomagało, to kiedyś było, ale czasy się zmieniają, wiek się zmienia, rodzaj aktywności i niektóre rzeczy, które były wtedy niezbędne, teraz nie wiemy, komu je podarować, komu je oddać, bo nie są nam potrzebne. 

 Ja mam teraz nowe narzędzia. Albo mam nową garderobę, ale stara nadal jest w dobrym stanie i komuś ją na przykład oddałem. A jeśli tego nie oddasz to ktoś to tobie ukradnie - albo to się zepsuje czy rozpadnie.

 Dlaczego rzeczy nam się psują? Przecież my nie chcemy ich zepsuć. To też jest rodzaj zdrady jaki nam się przytrafia.

 Po co jeszcze jest potrzebna zdrada? Ja ją teraz będę wychwalał, bo to że ona jest rzeczą złą wszyscy w zasadzie wiedzą. A co oznacza sformułowanie "złe"? To znaczy, że jest to nieprzyjemne. Bo kiedy nie rozumiemy "po dobroci", kiedy nie pojmujemy planu Boga, kiedy nie rozumiemy jakie jest nasze przeznaczenie to wtedy pojawia się zdrada.

Ona mówi: „Dosyć, już dość, pobawiłeś się już tym, idź już dalej. Czego się tak tego kurczowo trzymasz? Idź dalej, wybierz coś nowego”. Bo Bóg nie obdarza entuzjazmem tego co stare.

On obdarza entuzjazmem tylko to, co nowe. Ty sam tak po prostu nie zechcesz tego zmienić i dlatego pojawia się zdrada.  

Kiedyś widziałem to w jakimś filmie, tam ludzie do siebie mówili: "rozstańmy się póki jesteśmy przyjaciółmi, póki jest nam dobrze". Czyli, że wystarczyłoby, żeby pobyć razem chwile dłużej i zrobiłoby się mniej miło. (śmiech)

 A potem i tak się rozstaniemy, ale już nie będzie to miłe. To samo dotyczy rozstania się z czymś. To jest druga strona Bożego narzędzia, kiedy ono popycha nas w  coś nowego, w nowe miejsce, Ono mówi: „Idź tam”, a sumienie mówi: „Idź tam”. 

 I jeśli jestem wystarczająco odważny, to idę tam. Idę tam i myślę sobie: „niech się dzieje co chce - ale ja jako uczciwy człowiek, jako człowiek honoru, to wykonam”. Ja wtedy to czynię i okazuje się, że nie ma się czym martwić i wszystko skończyło się zupełnie dobrze. 

 Ale jeśli nie jestem człowiekiem honoru, jeśli popadłem w zwątpienie i tam nie idę, to oznacza, że zdradziłem Boga. Wtedy zdradziłem Boga i wtedy moja natura czyni to samo i popycha mnie tam, w tę nową rzecz, ale ja już tam jestem jak oskubany kurczak - brak mi wtedy tej ochrony.

   Jest napisane: „jeśli mnie nie posłuchasz to i tak to zrobisz, ale wtedy się zagubisz, wtedy stracisz siebie”. Zdradziłeś Boga to zagubisz siebie.  

 Tak nas pokieruje nieuchronny ciąg życiowych zdarzeń. Ale możesz się od tego co stare oderwać "po dobroci". Możesz zostawić to dobrowolnie, bez zdrady - ale jeśli sam nie jesteś w stanie to zmusi cię do tego zdrada. Wtedy to będzie wymuszone. Zostaniesz zmuszony przez swoją naturę, wtedy popadasz  do tego nowego miejsca w stanie kompletnej psychozy krzycząc: „jak wyście tak mogli?!”  W spokojnym wariancie możesz przejść tam sam i jakoś sobie z tym poradzić bez zdrady i będąc wraz z Bogiem. Ale tak naprawdę Bóg jest zamieszany we wszystkie te gierki. On też jest zamieszany w tę zdradę. 

  A jak można rozbić kraj, jak można rozbić rodzinę o której ty z jakiegoś powodu, myślisz, że rodzina jest na zawsze? Niekoniecznie tak jest. No oczywiście, chciałoby się, żeby to było tylko raz i na wieki. Bywa inaczej. 

  Ja, na przykład miałem takie szczęście, że zmieniałem miejsce zamieszkania i zameldowanie osiem razy, a może nawet czternaście razy. Zmieniałem dokumenty, zmieniałam miasta. I było mi łatwo - być może doświadczałem tego już w poprzednim życiu. 

 Dla niektórych jest to duży problem, żeby się tak oderwać. Pani też to dobrze zna prawda?  Przenieśliście się wraz z mężem. A niektórzy ludzie się kurczowo trzymają starego miejsca. Więc co ich tu czeka? Zostaną być może przesiedleni gdzie indziej. No cóż, będą musieli podróżować. A pani mąż zdał sobie sprawę, że nadszedł czas. 

 No cóż, logika podpowiada, że ​​jeśli Bóg mówi ci: „Idź naprzód”, a ty tego nie czynisz, to wtedy dostajesz kopniaka i jesteś zmuszany tam iść. To jest tak jakby zdrada ze strony Boga: "ach Boże! co robisz? Jestem tu taki szczęśliwy, Słuchałem cię przecież". On na to odpowiada: „No cóż, musimy iść dalej”. 

Kiedy ty sam nie możesz się oderwać, to Bóg wykonuje to za ciebie. A skoro Bóg to czyni, to zdrada nie może być złą rzeczą.

Ona może się wydawać niekomfortowa dla nas i dlatego dokonują jej ludzie, którzy są dla nas niewygodni. A najbardziej niekomfortowo jest wtedy kiedy zdradza ktoś na kogo najbardziej liczyliśmy.

 Kiedy zabijali Cezara, powiedział: „A ty, Brutusie, też jesteś z nimi? Ty Brutusie, też wbijasz mi nóż w plecy?” To znaczy, że trudno jest znieść zdradę ze strony najbliższych. No bo jak zerwać - w jaki sposób się rozstać z kimś bliskim? Tę rzecz załatwia właśnie zdrada - ona w tym pomaga. Dla miłości rozstanie nie jest żadnym problemem.

 Miłość to nie coś, co sobie po prostu wziąłem ot tak i póki ona jest to jest mi dobrze. Miłość daje wolność - miłość postępuje wręcz przeciwnie. W każdej odległości od siebie kochamy się i życzymy sobie dobrze. 

Ale kiedy zamiast miłości jest pożądanie to wtedy pojawia się zdrada. W chwili, gdy warunki się zmieniają, miłość staje się nieopłacalna i zdradzam. Tak to jest.

  Oczywiście, wywołuje to bardzo negatywne uczucia, ale ona pomaga w tym względzie, że nie muszę się z tym dłużej zmagać. Nie dlatego, że on jest złym człowiekiem. Jeśli spojrzymy na jego życie, na jego nowe otoczenie, to wszystko jest generalnie w porządku. I ze mną też jest wszystko jest w porządku. 

 Ale między nami jest przepaść, bo gdyby nie ta przepaść.... po prostu nie ma takiej miłości, która by nam pozwoliła na to, że ty jesteś tam, a ja tam. Ale było pożądanie i no cóż możemy z tym zrobić? 

 Albo spójrzmy na mapę świata - widziałem kiedyś taki film animowany pokazujący tak szybko w jaki sposób zmieniają się granice państw. One wiją się jak żmije - tak jakby oddychały. Raz w tę stronę, potem w przeciwną - raz Iran ma granicę tu, a potem tam. To się tak zmienia jakby one brały wdech i wydech. Popatrzcie jak to było z Polską - raz była mała, potem wielka, potem znów mała.

  A jak to się dzieje? W Biblii jest napisane, że dom nie może zostać zniszczony, - chyba że zostanie zniszczony od wewnątrz, jeśli ktoś zdradzi. Miasta nie da się zdobyć, mury są nie do zdobycia, chyba że ktoś z wewnątrz otworzy bramy. Inaczej jest to niemożliwe. 

A w jaki sposób rozbili Związek Radziecki? Czysto przez zdradę, prawda? Kiedyś  powstało całe mini-imperium pod wodzą Włada III Pałownika, to ten z którego potem zrobili hrabiego Draculę przypisując mu satanistyczne cechy - podobnie zresztą swego czasu uczynili ze Stalinem.

Ten Wład III został zdradzony przez Stefana, a potem Stefana ogłoszono, bohaterem i najważniejszym świętym w prawosławiu. To on ustanowił ten słynny okręg autonomiczny mnichów prawosławnych na górze Atos w Grecji. 

 Ale jeśli  porównać działalność tych dwóch to Wład III Pałownik, który przecież sprowadził na Ruś chrześcijaństwo i wybił dwie trzecie ludności pod hasłem: "dzieło duchowe wymaga krwi" ...  jeśli postawić go obok tego jakoby świętego Stefana to Wład mu do pięt nie dorasta. O ile Wład III miał ręce we krwi po łokcie to Stefan miał je zbrukane krwią po same ramiona.

 On całą Europę utopił we krwi. On wyszedł z Mołdawii i poszedł długim pochodem tak naokoło Europy. To właśnie on zdradził Włada III. Wład III był niezwyciężony. Kto jest ciekawy to podpowiem, że istnieje taki dawny, czarno - biały film. Ten film można dosłownie podzielić na kawałki i na cytaty. Tam co chwila padają takie zdania, które trzeba zapisywać. Tytuł filmu jeśli dobrze pamiętam to Volodar Vlad. No w każdym razie to jest film o Stefanie i o tym co on tam uczynił.

 Tam wtedy dosłownie panował komunizm. Tam, minister i robotnik otrzymywali takie samo wynagrodzenie więc nie było wielkiego pośpiechu w ubieganiu się o te odpowiedzialne stanowiska - nikt się na siłę nie pchał do władzy bo sprawy były jasno postawione. Turcja nie mogła pokonać tego państwa ale ostatecznie udało się to poprzez zdradę.

A kiedy nadszedł czas, żeby to terytorium się rozpadło - to znaczy, ci ludzie, którzy tam byli, nauczyli się pewnych lekcji. Przyszło jakieś następne pokolenie. Ten system trzeba było zmienić. A jak to się robi?  Następuje zdrada. 

  Ktoś powie, że to wszystko takie tam bajkowe opowieści i legendy ale weźmy Jezusa. Czyż on nie został zdradzony? Co się stało za sprawą zdrady Judasza? Dzięki tej zdradzie chrześcijaństwo zaczęło się rozprzestrzeniać. A gdyby Jezus nie został zdradzony, to co by się stało? Nic by się nie stało. Czasami śmierć mistrza  czyni więcej niż całe jego życie.  Związek Radziecki zaczął się rozpadać to był już przeżarty przez robaki na wskroś. On musiał zostać rozbity, żeby wszystkie te robaki wypełzły, żeby potem mogły zostać sztuka po sztuce usunięte - i to się właśnie w tej chwili dzieje. One są teraz widoczne jak na dłoni, teraz widać wyraźnie tych "sowieckich kapitalistów" i można leczyć społeczny organizm - innej drogi nie ma.   

 A co się dzieje gdy nasze ciało zachoruje? Wtedy pojawia się gorączka, wymioty, biegunka i różne tego rodzaju nieprzyjemne rzeczy. 

 No cóż, zdrada to też nieprzyjemna rzecz. Wygląda więc na to, że ciało mnie jakoby zdradza, ale tak naprawdę ta zdrada mnie uzdrawia. Pozbywam się tego, co niepotrzebne, wszystkiego tego co zbędne. 

I to nie jest tak, że ja jestem taki dobry, a ten drugi jest taki zły - on jest mi już po prostu niepotrzebny. Oni po prostu nie idą tą samą drogą co ja. Moje przeznaczenie nie jest lepsze od czyjegokolwiek innego. On po prostu musi pójść tam, a ja muszę pójść gdzie indziej.

To wszystko. Dlatego musimy pójść swoimi drogami. I dlatego czasami nadchodzi czas na zdradę.  Istnieje czas wierności i istnieje czas zdrady -  tak to ostatecznie jest.  Dziękuję za uwagę.

 wersja polska: https://www.youtube.com/watch?v=_EBc3QuXD5w


sobota, 14 listopada 2026

Nekromancja to rodzaj religijnego biznesu – Wiktor Sawieliew

 oryginał: https://www.youtube.com/watch?v=gLCSvafS0SI

 Zatem nasza genetyka została skażona w dwóch etapach wraz z wprowadzeniem chrześcijaństwa. Chrześcijaństwo wprowadziło zachowania satanistyczne. Dlaczego? Ponieważ to kult nekromancji. 

 Opowiem wam teraz trochę i prawdopodobnie rozbawię was samą lekturą. Zapoznam was teraz ze statystykami. Dowiecie się jakie kości całujemy kiedy one przyjeżdżają do nas jako tak zwane relikwie. To są dane z Europy i to jest do nas przywożone.

 Kościelna nekrofilia, kult relikwii. Kult relikwii zaczął się rozprzestrzeniać po Soborze Nicejskim, czyli wcześniej nie istniał. Dawniej ludzie na całym świecie byli kremowani. W jakim celu kremowano? Aby dusza natychmiast została uwolniona - aby mogła zaraz przejść do świata Sławi, przejść do Boga albo wejść w kolejna inkarnację - w każdym razie, żeby była wolna.

 Grzebanie zwłok ludzkich w ziemi to obyczaj zaledwie ostatnich 200 lat, Wcześniej tego nie było i nigdzie nie odnajdziecie żadnych starszych grobów. Tę historię teraz rozciągnięto, ale nie o tym dziś chcę mówić.

Istnieje kult życia i istnieje kult śmierci. Zorganizowana religia to kult śmierci - ona mówi, że jesteś nikim.  Kto zetknął się z nekromancją ten od razu wszystko zrozumie. Ten kto nie zrozumiał wiele nie stracił, ale mi osobiście wydało się to zabawne. 

Tak więc po soborze w Nicei w 325 roku znalezienie autentycznych relikwii stało się niezwykle trudne. Nie było mowy, żeby to w jakikolwiek sposób zweryfikować.

Ale relikwie pojawiały się w znacznych ilościach także wśród takich świętych jak: Św. Jerzy Zwycięzca, Dziewica Meksykańska, Matka Boska z Gwadelupy, Święty Walenty - to na jego cześć jest obecnie dzień świętego Walentego czyli dzień zakochanych jak wiecie.

 Tak więc policzono i okazało się, że na świecie istnieje pięć ciał, sześć głów i 17 rąk apostoła Andrzeja. Natomiast święta Anna ma dwa ciała i osiem głów. Tyle samo naliczono głów świętego Filipa.

  Jan Chrzciciel ma obecnie 10 ciał i siedem głów chociaż według historii ciało Jana zostało spalone wraz z głową, ale mimo wszystko je odnaleźli.

 Bardzo mi to przypomina czasy, gdy w Twierdzy Pietropawłowskiej odbył się pogrzeb rodziny carskiej. Ich ciała wtedy spalono - inni znów twierdzą, że to spalono kogoś innego i nagle po wielu latach jakoby przypadkiem odnaleziono ich ciała. Ale dzięki Bogu hierarchowie kościelni nawet nie poszli na ten pogrzeb widząc, że to jest ewidentne fałszerstwo. Ale minie kilka pokoleń i wszyscy tam pójdą i będą oddawać cześć jakoby carowi Mikołajowi.

 Można jeszcze podważyć wiarygodność tych niby ekspertów.

 Kto jest takim ekspertem? Komu na to pozwolono?

Czytam dalej, bo będzie coraz weselej: święty Benedykt - 3 ciała i 4 głowy. Niektórych tych katolickich świętych nawet nie znam - tu podają imię i on ma 11 ciał. Garateja - 6 ciał, Stefan, cztery ciała, osiem głów.

 No cóż - jak to się powiada: "biznes to biznes, nic osobistego". Okazało się więc, że nie chodziło tylko o względy humanitarne, ale także komercyjne.

 Oczywiście ludzie będą się tam teraz gromadzić, więc, po prostu postawili jakiś budynek i to wszystko. Święty Gerden(?) siedem ciał, dziesięć głów, Helena, cztery ciała i 5 głów. Prorok Izajasz - tutaj jest skromne, tylko trzy ciała. Święty Hieronim - dwa ciała, cztery głowy i sześćdziesiąt trzy palce - przy tych historiach Czarnobyl to dziecięca zabawa.

 Julianna - 20 ciał i 20 głów. Dalej mamy Łukasza, świętą Magdalenę i tak dalej. A tu inna ciekawostka - jeśli zebrać wszystkie kawałki krzyża na którym wisiał Jezus to można zebrać setki takich krzyży. Natomiast gwoździ, którymi został przybity Jezus Chrystus znaleziono 1235 sztuk.

Dlaczego ja w ogóle o tym wszystkim mówię?  Bo to jest nie tylko bezczelne kłamstwo, ale jakiś rodzaj cynizmu. I kto to wszystko głosi? To są działania instytucji, która powinna być wzorem prawdomówności i świętości.

 Podam Wam jeszcze kilka informacji: istnieje ponoć świeca, która świeciła przy narodzeniu Jezusa. Istnieją włosy dzieciątka Jezus, przechowuje się także napletek dzieciątka Jezus. Są łzy dzieciątka Jezus a także kości oślicy na której Jezus wjechał do Jerozolimy. Jest też ogon tej oślicy, zgromadzono także krew Jezusa zebrana pod krzyżem. Istnieje pudełko z ostatnim oddechem Jezusa, to znalezisko ujawniła nasza cerkiew w listopadzie 2002. 

 Biznes cerkiewny nie ominął również matki Jezusa Chrystusa - to brzmi śmiesznie, ale jest to praktyka stosowana w absolutnie wszystkich zorganizowanych religiach. I nie chodzi o to, że sama religia jest zła - rzecz w tym, że ma miejsce okupacja tych nurtów religijnych. A okupantami są nie tylko biznesmeni ale jawni sataniści, bo to jest nekrofilia - tam są prawdziwe kości.

  Wracając do matki Jezusa: fragment okna przez które Archanioł Gabriel ukazał się Marii - tu jest podana ilość. Istnieją również szmatki z krwią świętej dziewicy, łzy Bogurodzicy a także mleko Bogurodzicy. Te informacje pochodzą od Jana Kalwina - w latach 1509–1564 żył we Francji taki reformator, słyszeliście pewnie o ruchu Kalwinistów. Według jego podsumowań to we wszystkich krajach europejskich jest tyle mleka Bogurodzicy, że nawet gdyby była krową to nie byłaby w stanie dać tego wszystkiego.

Ostatnio przeprowadzona cerkiewna inwentaryzacja wykazała że istnieją dwa stoły ostatniej wieczerzy. Jeden jest cedrowy a drugi dębowy. Pierwszy znajduje się we Włoszech a drugi w Austrii. 

 W kościelnych księgach rachunkowych ujawniono również nogę świętego Pawła oraz fragmenty odzieży tego apostoła, pot świętego Michała, a także pary ducha świętego. Nie mam pojęcia co to jest  - być może kichnięcie świętego ducha (śmiech).

Istnieją relikwie koguta, który zapiał Piotrowi. Istnieją też kawałki całunu świętego Piotra i jest ich tyle, że można by z nich uszyć wielki żagiel do statku. W ogóle jeśli się tyczy odzieży apostołów to pracowała na to cała pracownia krawiecka. A odnośnie tego koguta to Watykanowi pomysł tak się spodobał, że na te relikwie musiała pracować mała ferma drobiu - i tak dalej, itd.Widać wyraźnie, że jest to wielki biznes.

 Współczesny patriarcha Moskiewski Cyryl był wielokrotnie widywany ze szwajcarskim zegarkiem za 350  tysięcy euro, jeździ samochodem za 400 tysięcy euro, jest też właścicielem jachtu za 4 miliony euro. Wiadomo, że jego dochody pochodzą również z handlu papierosami itp.

 Ja wiem, że tego typu interesy są prowadzone przez przedstawicieli absolutnie wszystkich wyznań. Wszelkie zalegalizowane religie się tym zajmują, bo niemożliwe jest zalegalizowanie ruchu religijnego bez postawienia w tych strukturach - we władzach kogoś swojego.

Dlatego Jezus nie tworzył żadnej organizacji religijnej. Bhaktisiddhanta Sarasvati stworzył ruch religijny wbrew woli swojego ojca. BhaktivinodaThakur mówił, żeby tego nie czynić ale syn zdecydował inaczej i obecnie mamy taki zorganizowany ruch religijny. Nie chcę mówić o tym nic złego, ale na przykład w Petersburgu i w Moskwie mamy dwóch maharadżów, którzy są obecnie milionerami.

 Nie mieści mi się w głowie w jaki sposób sannyasin może zostać milionerem?  Nawet mi się podoba to o czym oni mówią, że to mi jakoś nie pasuje - nie umiem tego połączyć. Jeśli jesteś świętym, jeśli jesteś sannyasinem to nie powinieneś mieć milionów. Nie powinieneś polegać na pieniądzach. Powinieneś żyć jak samotny asceta, który ma wyłącznie tyle, żeby było co zjeść następnego dnia i nic więcej.

wersja polska: https://www.youtube.com/watch?v=2ZMINtzSH9c

Siedem etapów miłości - Wiktor Sawieliew

 oryginał: https://youtu.be/Y7TeqveZhFg

Witajcie ludzie. 

No więc, zacznijmy od miłości. Znalazłam taki temat o siedmiu etapach miłości. Etapy miłości,  przyjrzyjmy się siedmiu etapom miłości, przez które przechodzą związki. Są to podziw, nasycenie, przesyt, wstręt, obowiązek, szacunek, przyjaźń i czysta miłość. Dlaczego początkowy podziw czasami ustępuje miejsca rozczarowaniu, podczas gdy prawdziwa intymność przychodzi dopiero z czasem? Co wiedza wedyjska mówi o rozwoju miłości? I jak przezwyciężać kryzysy w związkach, aby nauczyć się kochać nie tylko dla własnego szczęścia, ale także dla dobra drugiego człowieka. Tak wielu ludzi mówi, że w relacjach osobistych są różne etapy. Najczęściej jest miesiąc miodowy, potem nadchodzi kolejny etap. I ludzie mówią, że ostatni etap to dopiero prawdziwa miłość, kiedy już się do niej przyzwyczaisz, kiedy już wszystko poukładasz. 

   Aha. No dobrze, a może pani jeszcze raz wymienić pierwsze cztery?

Dobrze, wymieniam je jeszcze raz.  Podziw. Nasycenie. spełnienie, Wstręt. Obowiązek, szacunek, przyjaźń i na końcu czysta miłość. 

  Tak. Wszystko to, zasadniczo, jest w Wedach, ale ujęte nieco innymi słowami. Na przykład podziw, nasycenie, spełnienie, wstręt. Wedy nie mówią o podziwie lecz o  pożądaniu. "Och! to jest coś! Pragnę tego!"

Te pierwsze cztery to miłość materialna. Niektórzy mówią: "och! ta miłość materialna to nie jest miłość". Nie - to też miłość. Istnieje szczęście duchowe i szczęście materialne. I jest też miłość duchowa i miłość materialna. 

 Jeśli ktoś przyszedł do jakiegoś guru w górach i powiedział: „Chcę miłości Boga”. To guru go zapyta: „a czy kochałeś kobietę? Czy kiedykolwiek się zakochałeś?” Ten odpowiada: "Nie". No to śmiało - idź, zakochaj się, a potem przyjdziesz. 

 Najpierw poćwicz. Najpierw praktykuj - bo tak wielu nie kocha nikogo, ale oni tak bardzo kochają Boga. Jeśli weźmiemy na przykład nauki Bhaktivinody Thakur to on mówił jasno, że Bóg jest w ludziach a nie na ołtarzu.

A kiedy szanujemy ludzi, kiedy okazujemy im szacunek, to czcimy nie tych ludzi, nie ich duszę, ale Paramatmę, tę Najwyższą Duszę, czyli Boga, który jest w nich. Chrześcijaństwo nazywa tę nad-Duszę Duchem świętym. Ten Duch święty jest w każdym człowieku i w jakiś sposób się manifestuje. A to w jakim stopniu przejawia się on w tym czy innym człowieku - w takim stopniu Bóg wchodzi w relację z tobą.  

 A rodzajów tych relacji, jest 15 i kiedy mówimy o relacjach osobistych to ludzie jakoś domyślnie przyjmują że chodzi o relację męża z żoną. I faktycznie tak jest, bo relacja małżeńska to najwyższa forma, bo ona zawiera w sobie absolutnie wszystkie rodzaje relacji jakie można sobie wyobrazić. To nosi nazwę Madhurya-rasa.  No i tu mamy słowo "podziw", ale ja to odczytałem: "pożądanie". Zaspokojenie czyli  otrzymywanie, a potem następuje przesyt czyli wstręt. Wymienię raz jeszcze: pożądanie, otrzymywanie, zaspokojenie, wstręt.

  Potem taki człowiek natychmiast zaczyna szukać kolejnego partnera, bo tutaj pojawił się już wstręt - to jest już wstrętne: "Myślałem że to są tylko cukierki i bukiety, ale teraz tak to wygląda". To jest kryzys. I tam nasze pytanie brzmiało: jak radzić sobie z tymi kryzysami. Nie da się pokonać takiego kryzysu. Kryzys ma mnie złamać. To tak, jakby złamanie kości -  jeśli tak się zdarzyło to gdy potem to się prawidłowo zrośnie i zagoi to potem może złamać się wszędzie tylko nie tutaj.  

 Ale tutaj rzecz dotyczy załamania świadomości. Zaczynam inaczej widzieć świat- pojawiają się inne wartości, takie bardziej solidne. Wtedy pożądanie powoli przeradza się w miłość. To znaczy, wektor pożądania i miłości to jedna i ta sama siła, tylko skierowana w różnych kierunkach. 

 Pożądanie oznacza, anandę czyli siłę miłości,  plus kama. Kama to materializm, "chcę tego dla siebie". Kama nadaje mu wektor i stopniowo ten wektor się odwraca. Bo na przykład spróbuj zatrzymać pociąg na pełnej prędkości i sprawić żeby on zawrócił. To będzie, katastrofa. 

I w naszym mózgu następuje taka swego rodzaju katastrofa. I po każdej katastrofie myślimy, że to koniec, ten towarzysz podróży to nie ten człowiek. Nie - to nie tak. My z jakiegoś powodu wyobrażaliśmy sobie, że musimy zdać każdy taki egzamin z wyróżnieniem, że założą nam wieniec laurowy i ogłoszą zwycięzcami. Nie - niektóre takie sprawdziany mają nas złamać.

 Właśnie o tym ci kiedyś mówiłem, jak inżynierowie wykonują samochód, kiedy inżynierowie projektują jakiś pojazd - na przykład jest to samochód wyścigowy, albo samochód wojskowy - jakikolwiek ma on przeznaczenie. Oni go wtedy po prostu zaczynają rozbijać. Więc jadą nim po tych wszystkich wybojach, przeciążają go, nakładają obciążenie większe niż gwarantowane zgodnie z kartą katalogową. Tam w normach jest ściśle określone jaka jest maksymalna ładowność i że powyżej tego nie powinieneś go używać. 

Tak więc jeśli tych parametrów nie przekroczysz to wszędzie jest jakaś gwarancja - a tam celowo ją przekraczają, bo muszą mieć pewność, żeby spełniała tę gwarantowaną specyfikację techniczną i się nie zepsuła. A potem spłukują to wężem ogrodowym i patrzą przez lupę gdzie jest jakieś pęknięcie. I tam, gdzie jest pęknięcie, wzmacniają ten element, spawają tam wszelkiego rodzaju wzmocnienia. 

 I tak to jest w inżynierii. Ludzie skopiowali to z biologii: tam, gdzie było złamanie, tam kość się wzmacnia. Tam gdzie było złamanie mózgu, to następnym razem, jeśli będzie takie samo obciążenie psychiczne, to z łatwością to zniosę. Inni wpadają w histerię, ale ja znoszę to, bo mówię: „No tak, to nic specjalnego”. Nie szaleję w takiej chwili. 

I dlatego ...  jak to tam było? Podziw, nasycenie, przesycenie i wstręt. Jeśli pojawił się wstręt to  od razu nigdzie nie uciekaj - po prostu przeżyj to, wyciągnij wnioski, zrozum skąd to się wzięło i to wszystko. 

 Jeśli weźmiemy za przykład tę słynną Matkę Teresę - czy ona naprawdę kochała tych ludzi? Matka Teresa odczuwała wstręt. Kiedy tam przyszła i umyła pierwszego pacjenta, to potem poszła na wysypisko i długo wymiotowała. Ona odczuwała wstręt. Ale potem wracała i kontynuowała to swoje działanie i w rezultacie jakoś się do tego przystosowała.

I tak samo jest z każdym kryzysem. Mamy ochotę to rzucić, bo jeśli nie jestem w stanie przezwyciężyć kryzysu to oznacza, że to nie jest dla mnie. To niekoniecznie tak jest. Wszystkie te próby, wszystkie te moje sprawdziany, te życiowe egzaminy zarówno te które zdaję jak i te niezdane - one wszystkie są moje. 

Natomiast wszystkie pokusy nie są moje - nie należy ich mylić. A te sprawdziany... no cóż, jeśli jest trudno to nie znaczy, że to jest złe.

A dalej kiedy przejdę przez ten wstręt, to czuję poczucie obowiązku. Obowiązek, nawiasem mówiąc, przezwycięża ten wstręt. Wtedy czynię to po prostu z poczucia obowiązku. W mojej głowie nie ma już wtedy wyobrażenia kwiatków, lodów i słodkości a jest wyłącznie działanie.

Wtedy zaczynam szanować, zaczynam dostrzegać nie tylko ciało i nie tylko owoce, które ono wytwarza, ale zaczynam dostrzegać wewnętrzną istotę, dostrzegać pewne jakościowe cechy. Szanuję to.

Kiedyś nie dostrzegałem tego w innych, po prostu zabrakło mi czasu. Trzeba zjeść beczkę soli, prawda? A ja nie miałem czasu na tę beczkę soli z innymi. I wtedy zaczyna się przyjaźń, a od przyjaźni niedaleko jest już do miłości. Przyjaźń nazywa się sakhia-rasa – Sakhja-rasa to również miłość ale w formie przyjaźni. Przyjaźń to także miłość - wtedy po prostu czynimy to samo.  

Ale kiedy pytają: „Dlaczego kochasz?” A ja odpowiadam: „kocham za to i za tamto”. To wtedy nie do końca jest miłość. Ale kiedy odpowiedź brzmi: „Nie wiem, po prostu kocham i to wszystko". Wtedy to jest miłość. 

  I dlatego najpierw mamy taką miłość żeby coś wspólnie wykonać, a potem jest już miłość bez żadnego namawiania - no po prostu kocham i to wszystko, nie rozumiem dlaczego tak jest.

Jak pytali tego bohatera filmu "Moskwa nie wierzy łzom" - on miał na imię Goga albo Żora. No i pasierbica go zapytała: „A czy ty kochasz mamę?” On na to mówi: „tak - kocham, ciebie też kocham i kocham moją pracę, bo jak tam przychodzę, to wszystko się wokół tego kręci". 

 "No a mamę za co kochasz?"  - nie wiem, po prostu kocham i już. Trzeba osiągnąć ten poziom. A kiedy miłość nie jest do niczego przywiązana, kiedy po prostu kochasz i to wszystko, i jesteś na to gotowy. 

  To jest wyjście z tego, nazywa się to paraki rasa. Kiedy kochasz za coś to nazywamy to svaki rasa, a paraki rasa jest wtedy, kiedy kochasz bez powodu, to jest miłość do Boga. Wtedy nie ma tam związku przyczynowo-skutkowego. 

To najwyższe co może być. Ale to jest dane człowiekowi kiedy jest on gotów przyjąć jakieś zadanie od Boga. A to zadanie zawsze jest nielogiczne; ono w żaden sposób nie łączy się logicznie z rzeczywistością. On stawia niemożliwe zadania, ale ja je wykonuję. 

A kiedy mam u boku miłość, kiedy mam w życiu takiego towarzysza to wtedy jakoś łatwo daję sobie ze wszystkim radę. Che Guevara mówił, że gdyby nie miłość, to nie dokonałby tego wszystkiego. Zawsze u boku wszelkich wielkich rewolucjonistów albo wielkich uczonych, czy polityków - zawsze tam jest miłość. 

Mówił o tym również Lenin, mówił o tym Braphupada - mężczyzna zawsze musi mieć natchnienie i powód do swoich działań. Przyjrzyjcie się dobrze, bo u jego boku na pewno ktoś jest. Nikt by go nie zauważył gdyby nie ta miłość u boku.

 I dlatego miłość się w ten sposób rozwija - tak naprawdę rozwija się odpowiedzialność wobec tego świata. To jest szczere pragnienie dokonania czegoś nie dla siebie lecz dla tego świata. I kiedy to tak dojrzewa to pojawiają się wtedy te wszelkie relacje - i nagle bach! i pojawia się także miłość.

 A wszyscy chcą się zakochać - ot, tak po prostu. To jest szaleństwo bo karma ciąży nam na mózgu - a wokół panuje przekonanie, że wszystko wolno. To się nazywa pożądanie, a potem trzeba za to słono zapłacić. 

Bo zakochać się oznacza otrzymać taki status od Boga. I wtedy możesz uczynić coś za co nie poniesiesz żadnych konsekwencji. Lecz jeśli nie masz zadania przydzielonego od Boga i myślisz, że się zakochałeś, to nie jest to miłość lecz po prostu pożądanie. I za to, zgodnie z prawem, poniesiesz konsekwencje. 

dziękuję za uwagę. Tyle na dziś o miłości.   [śmiech]

 wersja polska: https://www.youtube.com/watch?v=7nNKYK4IsKU